ท้าวสามน (me)
นางเอก (รจณา)
ไอ้เงาะ
ฤษีลามกและราชินี
นางยักษ์
พระสังข์
เจ้าชายร้าย
ราชินีร้ายและผู้ติดตาม
++++++++++++++++++++++
วันก่อนโดนใช้ให้ออกแบบโปสเตอร์กับตั๋วละครของ Thai society ที่ LSE
ละครเรื่องสังข์ทอง เล่นวันที่ยี่สิบนี้
งานเยอะอะ ไ่ม่ว่างอัปอย่างอื่นสักที อยากออกแบบเว็บตัวเองมั่ง มีแต่ทำให้คนอื่น
เฮ้อ
ขบวนเวลา
รถไฟเคลื่อนไหว
เราเคลื่อนไหวบนรถไฟ
เวลาก็ไหลไป
หากมองด้วยตาเปล่า
ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเคลื่อนไหว
ไม่มีการหยุดนิ่งของปัจจุบัน
ถึงแม้จะยากต่อการรู้สึกได้
และยากที่จะเข้าใจ
แต่หนึ่งเสี้ยววินาทีนี้
ฉันเก็บ “ปัจจุบันกาล”
ไว้เต็มกำมือ
กรุณาอย่าย่ำหญ้า
เพราะกระแสเวลาไม่เคยหยุด
ต้นหญ้าจึงไม่อาจข้ามกฏธรรมชาติไปได้
เมื่อถูกเหยียบก็จะล้มเป็นธรรมดา
แต่เพราะเวลาไม่เคยหยุดไหล
หญ้าจึงลุกขึ้นใหม่
ได้ทุกเวลา.
————
เราบอกตัวเองเสมอว่าอยู่กับปัจจุบัน
แต่เราเคยสงสัยบ้างไหมว่า “อะไร” คือปัจจุบัน?
ในเมื่อเข็มนาฬิกาไม่เคยหยุดหมุนแล้ว ณ จุดไหนคือปัจจุบันกาลกันเล่า ?
ฉันว่าเวลาเป็นพลวัตร และคนก็เป็นพลวัตรเช่นกัน
ทั้งสองสิ่งต่างไม่หยุดนิ่ง
เมื่อทั้งสองสิ่ง “ไม่หยุดนิ่ง” ไปพร้อมๆ กัน
ความเป็นคู่ขนานนั้นหละที่นิยามปัจจุบันกาล
ก็เข้าสู่ตอนที่สองของบทความคู่ขนานของฟ้าและหัวใจมีตีนแล้วนะครับ
พออ่านตอนนี้จบแล้วก็ลองไปอ่านเรื่องราวของ “เครื่องอาบน้ำ”
ในอีกแง่มุมหนึ่งของดอกไม้เนจร (หัวใจมีตีน)”ด้วยนะครับ.
เวลาอาบน้ำคือเวลาที่ผม….
ใช้สมองคิดทบทวนไตร่ตรอง เรื่องราวต่างๆ ในแต่ละวันมากที่สุด
วันนี้แอบด่าแม่ใคร ไปทำเรื่องน่าละอายที่ไหนก็มาไถ่บาปกันตอนอาบน้ำนี่แหละ
สายน้ำทำหน้าที่เป็นยาคลายเครียดที่เห็นผลชงัดนัก
ไม่ทราบว่าทำไมเหมือนกัน ชาติที่แล้วอาจจะเกิดเป็นพรายน้ำก็ว่าได้..
จริงๆ แล้วผมชอบการอาบน้ำมาตั้งกะเด็ก
เรียกว่าเล่นน้ำดีกว่า จำได้ว่าตอนยังเล็ก วันไหนอากาศร้อนๆ ผมจะชอบรดน้ำต้นไม้
ที่บ้านชอบปลูกต้นไม้กันทั้งบ้าน บ้านเราจึงมีสวนถึงแม้จะไม่ใหญ่แต่ก็เข้าค่ายรกชัฏทีเดียว
น้องๆ ดอกไม้ใบหญ้าและกล้าใหญ่ทั้งหลายจึงแย่งน้ำกันเป็นว่าเล่น บรรดาสาวๆ โป๊ยเซียนและ
กล้วยไม้นานาพรรณ รวมไปถึงไม้ป่าหายากที่แม่แอบขโมยมาจากเขตรักษาพันธ์ุพืชและสัตว์ทั่วประเทศ
ยกตัวอย่างเช่นเฟิร์นก้านดำจากอุทยานแห่งชาติน้ำหนาวจังหวัดเพชรบูรณ์
กล้วยไม้ป่าจากภูหินร่องกล้า เขาหล่มสักเป็นต้น
(คลับคล้ายคลับคลาว่าผมก็เคยเด็ดเอาเฟิร์นป่าหายากมาฝากแม่ ตอนไปเที่ยวภูกระดึงเหมือนกัน)
การรดน้ำต้นไม้จึงเป็นหน้าที่หลักของผมตั้งกะนั้นมา
แม่สั่งรดอย่างน้อยตอนเย็นวันละครั้ง เอาให้ชุ่มๆ แฉะๆ รดแบบผ่านๆ ปาดๆ ต้นไม้เพียงใบเปียกถือว่า
สอบตกตามมาตรฐานครูภาษาไทย ต้องกลับไปซ่อมรดกันใหม่อีกรอบ..
รดไปรดมาก็ชักจะเบื่อ แต่เบื่อมากเข้ามันก็ชักจะเป็นความสนุก วันไหนฤกษ์ดีผมก็อาบน้ำกับต้นไม้เสียเลย
เดือนไหนเล่นมากน้อยเราก็จะแอบได้ยินผู้ใหญ่บ่นว่าทำไมค่าน้ำมันแพงจัง (วะ)
ยัง ยังไม่พอ ตอนเมื่อผมยังเด็กกว่านั้น จำได้ว่าสมัยน้ามีลูกใหม่ๆ
น้องแกน่ารักนักเชียว น้าซื้อสระน้ำพลาสติกมาไว้ที่บ้านสุโขทัย…เอาไว้ให้น้องเล่น
เอาหละสิ น้องเล่นได้ทำไมเราจะเล่นด้วยไม่ได้ ไอ้เราก็แก่กว่าน้องไม่กี่ (เกือบๆ หก) ปี (เอง)
เล่นกันทีละหลายๆ ชั่วโมงจนหนังนิ้วเหี่ยว..
ยายต้องไล่ขึ้นบก บางทีเล่นมากเข้าจนเป็นไข้เป็นหวัดนอนซมไปเป็นวันๆ ก็มีมาแล้ว…
ถ้าเรามานั่งไตร่ตรองสักหน่อยจะพบว่า ความสนุกในการทำตัวให้เเปียกปอนเหมือนลูกหมาเล่นน้ำนี้มันมีที่มาที่ไป
นั่นคือมันจะไม่สนุกเลยหากไม่มี “เครื่องอาบน้ำ”เข้ามาเกี่ยวข้องครับ!!
เวลาเราพูดถึง “เครื่องอาบน้ำ”ก็อาจจะนึกถึงสบู่ แชมพู ครีมนวด ยาสีฟัน
ถ้าเป็นผู้ดีขึ้นมาหน่อยอาจจะมีฟองน้ำขัดตัว สครับขัดผิว และไม้ขัดฝ่าตีนประกอบเป็นเครื่องราชกกุธภัณฑ์
แต่จริงๆ แล้วมันมีมากกว่านั้น! นึกดูดีๆ กิจกรรมอะไรก็ตามที่มีน้ำเป็นตัวประกอบ ไม่ว่าจะเป็นการ
อาบน้ำ เล่นน้ำ สรงน้ำ รดน้ำ ไขน้ำ ก็ต้องมีของเล็กๆ น้อยๆ มาประกอบอยู่เสมอๆ
จะเล่นสงกรานต์ได้ก็ต้องมีขันน้ำ มีปืนฉีดน้ำ มีแป้งไว้โปะแก้มหนุ่มสาว พิเรนทร์หน่อยก็ปืนฉีดน้ำ ท่อแป๊ปฉีดน้ำ
ไปจนถึงน้ำแข็งแห้งผสมน้ำกันเลยก็มี ทั้ิงหมดนี้ล้วนเพิ่มความสนุกหฤหรรษ์ให้กิจกรรมทางน้ำทุกกรณี
คือจริงๆ แล้วผมคิดว่ามนุษย์เนี่ย จะอาบน้ำเล่นน้ำทั้งทีครั้นจะตักน้ำราดล้างตัว หรือลงไปอาบน้ำในคลองเฉยๆ
มันคงไม่สนุกและสะอาดกระมัง เราจึงมีพิธีตรีตรอง มีของประกอบเป็นประเภณีอย่างนี้มาแต่ไหนแต่ไร
ใครได้ลงอาบน้ำไม่มีขันสบู่เขาสิจะว่าซกมก…..
นี่ไมไ่ด้จำกัดอยู่แค่การอาบน้ำอย่างเดี่ยว แม้แต่การรดน้ำต้นไม้หรือล้างรถยนต์นั้น
มนุษย์ก็ประดิษฐ์สายยางและหัวฉีด เพื่อความแรงซีดซ้าดของน้ำ และความเมามันส์ของผู้ใช้
จะเล่นสงกรานต์นั้นครั้นจะให้วักน้ำในคลองใส่กันก็คงจะไม่ถูกใจหนุ่มสาว
(สมัยนี้ต้องปิดถนนกลางเมืองเพื่อสาดน้ำและมีเพลงแดนซ์แบบดิสโก้ประกอบ)
…วิวัฒนาการของเครื่องอาบน้ำชาติไทยเรานั้นไม่ธรรมดาจริงๆ
หากลองมองดูชาติพันธุ์อื่น อย่างคนญี่ปุ่นนั้น
การลงแช่ออนเซน (น้ำแร่) ทั้งที ถ้าให้ถึงใจหน่อยต้องมีถาดไม้ลอยขวดสาเกไปกรึ๊บด้วย
หากมีของขบเคี้ยวประกอบจะยิ่งถึงใจเข้าไปใหญ่
สังเกตว่า “เครื่องอาบน้ำ” นั้นนอกจากจะช่วยทำความสะอาดแล้ว
ยังสามารถตั้งวงเหล้าและสร้างเสริมความสัมพันธุ์อันดีระหว่างเพื่อนมนุษย์ได้อีกด้วย!
เครื่องอาบน้ำที่ไม่สร้างสรรค์นักก็มีให้เห็นเช่นกัน
เป็นเช่นเดียวกับพัฒนาการของมนุษย์ที่มีทั้งข้อดีและข้อเสีย
ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดก็คือ เครื่องอาบน้ำที่เรียกว่า “อาบอบนวด”
นอกจากจกะเป็นเครื่องอาบน้ำที่มีชีวิต ช่วยสร้างความสะดวกสบายในการอาบน้ำแล้ว
(เพราะไม่ต้องอาบเอง) ยังสามารถสร้างความร้าวฉานในครอบครัวได้อีกด้วย… ไม่ธรรมดาครับ!
หากจะต้องมานั่งวิเคราะห์ว่าเครื่องอาบน้ำนั้นมีที่มาที่ไปอย่างไร
มีผลต่อการสร้างอัตลักษณ์ชาติพันธ์ุและชุมชนไหม
หรือว่ามีผลกระทบต่อโครงสร้างสังคมในอดีตและปัจจุบันอย่างไร
ผมว่าเราคงจะต้องคิดศาสตร์ใหม่ขึ้นมารองรับกันเลยทีเดียว!
ตอนนี้ขอจองไปเป็นหัวข้อปริญญานิพนธ์ก่อนละกัน
ใครจะเอาไปศึกษาด้วยก็ไม่ว่า เพราะได้ช่วยสร้างสรรค์องก์ความรู้ให้
มวลมนุษย์ ใครจะรู้ ในอนาคตศาสตราจารย์ถือปริญญา
“ผู้เชี่ยวชาญอัตลักษณ์เครื่องอาบน้ำในเขตลุ่มแม่น้ำไรน์”
อาจจะเรียกเงินเดือนถึงเจ็ดหลักก็เป็นได้!
คนไทยชอบเล่นน้ำ
เพราะบ้านเรามันร้อน
นี่ก็ใกล้สงกรานต์แล้ว เล่นกันแต่พองามนะครับ
เปียกมากไปเดี๋ยวจะเป็นหวัด
เปียกมากไปเดี๋ยวจะลื่นหัวแตกเข้าโรงพยาบาล
เปียกมากไปเดี๋ยวค่าน้ำจะเบิกบาน
และที่สำคัญ
ก็อย่าลืมกันว่ายังมีอีกหลายประเทศ
ที่เขาอดตายเพราะไม่มีน้ำจะดื่มกิน…