ขบวนเวลา

รถไฟเคลื่อนไหว
เราเคลื่อนไหวบนรถไฟ
เวลาก็ไหลไป

หากมองด้วยตาเปล่า
ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเคลื่อนไหว
ไม่มีการหยุดนิ่งของปัจจุบัน

ถึงแม้จะยากต่อการรู้สึกได้
และยากที่จะเข้าใจ

แต่หนึ่งเสี้ยววินาทีนี้
ฉันเก็บ “ปัจจุบันกาล”
ไว้เต็มกำมือ

กรุณาอย่าย่ำหญ้า

เพราะกระแสเวลาไม่เคยหยุด
ต้นหญ้าจึงไม่อาจข้ามกฏธรรมชาติไปได้
เมื่อถูกเหยียบก็จะล้มเป็นธรรมดา

แต่เพราะเวลาไม่เคยหยุดไหล
หญ้าจึงลุกขึ้นใหม่
ได้ทุกเวลา.

————

เราบอกตัวเองเสมอว่าอยู่กับปัจจุบัน

แต่เราเคยสงสัยบ้างไหมว่า “อะไร” คือปัจจุบัน?

ในเมื่อเข็มนาฬิกาไม่เคยหยุดหมุนแล้ว​ ณ​ จุดไหนคือปัจจุบันกาลกันเล่า ?

ฉันว่าเวลาเป็นพลวัตร และคนก็เป็นพลวัตรเช่นกัน
ทั้งสองสิ่งต่างไม่หยุดนิ่ง
เมื่อทั้งสองสิ่ง “ไม่หยุดนิ่ง”​ ไปพร้อมๆ กัน
ความเป็นคู่ขนานนั้นหละที่นิยามปัจจุบันกาล