หัวใจมีตีน

โครงการ ค่ายมือปั้น

ผู้ขึ้นแบบ ดอกแค– ดรีม

• จุดเริ่มต้น มันเกิดมาจากความต้องการส่วนลึกอันเนื่องมาจากความขาด

ความขาดที่ว่าคืออาการกิจกรรมเพื่อสังคมในรั้วมหาวิทยาลัยไทยและ
การได้รวมกลุ่มกับคนที่มีจุดประสงค์, อุดมการณ์ และความฝันร่วมกัน
หลายคนที่วิ่งผ่านน้ำร้อนมาก่อนมักกล่าวว่า อุดมการณ์กินไม่ได้
แต่ความต้องการอันเนื่องมาจากความขาดเป็นแรงผลักดันสำคัญ
ที่ทำให้เราไขว่คว้าโอกาสในการสนองตัณหาส่วนลึกนี้
และเราเชื่อว่า อุดมการณ์ที่กินไม่ได้นี่แหละ
ที่เป็นจุดสำคัญในการถีบตัวไปสู่ฝันของคนหลายคน

ต้นปี ๒๕๔๙ เราได้วางแผนกิจกรรมช่วงปิดเทอมฤดูร้อนว่าจะกลับไป
เข้าค่ายช่วยเหลือผู้ประสบภัยสึนามิกับมูลนิธิกระจกเงา
ค่ายที่ได้ข้อมูลมานั้นเป็นค่ายห้องเรียนสึนามิ
ทำกิจกรรมและส่งเสริมการเรียนรู้และจินตนาการของเด็กในห้องเรียนธรรมชาติ
แต่โครงการดังกล่าวยังไม่ได้ฤกษ์ลืมตาอีกครั้ง
เราจึงเบนเข็มไปที่ ค่ายสร้างบ้านเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยสึนามิแทน
หากแต่ ช่วงเวลาของการออกค่าย “อาสามากอด” ของทางกระจกเงานั้น
เป็นช่วงที่เราไม่สามารถไปร่วมด้วยได้ ทำให้เราเริ่มเกิดความคิดอยากจะทำค่ายวรรณกรรม,
ศิลปะ และดนตรีเล็กๆ สนุกๆ เป็นกันเองกับ
น้องๆเด็กๆที่โรงเรียนเก่า เราได้แรงบันดาลใจมากจาก
ครอบครัวศิลปินเพื่อชีวิตอย่าง โฮป หรือ คีตาญชลี ที่สอนเด็กๆ
ในพื้นที่อาศัยร้องเพลง เราเลยคิดถึงค่าย วรรณกรรมสัญจร
ที่พ่อจัดให้นิสิตในมหาวิทยาลัย
และเริ่มฝันว่า บางที เราอาจจะจัดค่ายเล็กๆอย่างนั้นในเด็กๆได้บ้าง

• รูปแบบค่าย

เนื่องด้วยปัญหาทางด้านเวลาของคนจัดเป็นหลัก
แนวร่วม ๒ คนของเรา ต่างเรียนอยู่ต่างประเทศและจัดสรร
เวลากลับบ้านได้ไม่ตรงกันนัก จึงค่อนข้างลำบากในการจัดรูปแบบ
แบบแผนตายตัว เราจึงอยากทำค่ายสบายๆ เอาประสบการณ์
จินตนาการ มาแลกปลี่ยนกับผู้ร่วมโครงการ เพื่อสร้างสรรค์ข้อเขียน
งานศิลปะ หรือแม้แต่ดนตรี เพื่อเปิดพื้นที่และโอกาสให้น้องๆเด็กๆได้ค้นหาตัวเอง
งัดอาวุธที่ตัวเองมีแต่ไม่เคยรู้ รู้แต่ไม่เคยใช้ หรือใช้แต่ไม่เคยดึงออกมาจนสุดฝัก
เปิดโอกาสให้เด็กๆได้มีแรงบันดาลใจในการค้นหาตัวเอง และวิ่งเข้าหาฝันโดยไม่ลังเล
เพราะเราเคยพลาดโอกาสนั้นมาแล้วในวันที่เรายังเป็นเด็ก
อาวุธทางปัญญา ติดได้ไวเท่าไหร่ ยิ่งดีกว่า

เรามีจุดมุ่งหมายว่าหลังปิดค่าย
เราจะมีหนังสือทำมือเล็กๆหนึ่งเล่มเก็บไว้เป็นหลักฐานของการปั้นฝันและจินตนาการที่เอามาแจกจ่ายกัน

• จุดมุ่งหมายหลักเราคือ

เปิดมุมมองให้เด็กมองเห็นสังคม โลก ธรรมชาติ
และเพื่อนร่วมทางชีวิตในมุมกว้างมากกว่าการสนใจตัวเอง
และเห็นตัวเองอยุ่สูงกว่าคนอื่น
และเราหวังว่าการแลกเปลี่ยนจินตนาการจะช่วยเป็น
แรงผลักดันหรือเชื้อไฟเล็กๆในการวิ่งตามหาตัวเองของน้องๆ
และแลกเปลี่ยนประสบการณ์ของคน” วิ่งผ่าน” น้ำร้อนมาก่อน
โดยไม่ต้องไปยืนพูดถึงสิ่งที่จับต้องไม่ได้หน้าชั้นเรียน

เราอยากทำค่ายสนุกๆสนองความต้องการของตัวเองและเป็นประโยชน์ต่อผู้อื่น
ตามแรงกำลังที่เรามีพอจะทำได้ อย่างน้อยมันก็เป็นพื้นที่เล็กๆให้คนที่ สนใจจริง
และ เป็นคนพันธุ์เดียวกัน
มามีพื้นที่ของตัวเองและพยายามปั้นด้วยมือของเราเอง

มาปั้นดินแถวบ้านมาเป็นดาวบนผนังห้องนอนของเราก่อนกันดีกว่า

ค่ายมือปั้นครั้งที่ ๑

่