ชื่อช้ำว่าจำปี
จำเอยเจ้าจำปี
น้ำนวลสีนิ่มนวลตา
หอมเอยรำเพยพา
ละมุนจิตละเมอใจ
ดาวดอกระเด่นดวง
พริบพราวพวงระบังใบ
เย็นนิ่งและเย็นใน
เสมอจำหนอจำปี
พลิกพลบชิงตะวัน
ชิงดับฝัน ดับชีวี
จำปีมาแปรปี
ทิ้งกลีบช้ำชุ่มน้ำพราว
ม่านฝนอันหม่นม่าน
มารุกรานบิดเรื่องราว
ชิงช้าเคยโยกยาว
กลับไกวกร้าวกระแทกโยน