หัวใจมีตีน

Recent Entries

• My favourite Paris photo by myself No comments
• ฉันคือผู้ฆ่า โอ้ชีวิตบนโลกช่างโศกเศร้า มีแต่เงาน้ำตาและห่าฝน เป็นบาศก์บ่วงลวงรัดมัดผู้คน ให้วกวนอยู่ระหว่างทางของทุกข์ ฉันถูกออกแบบให้เป็นผู้ฆ่า ผู้รอยยิ้มและนัยน์ตานั้นใสสุก ผงาดกล้ากลางเวทีกลียุค และอาจอุกมาเบ่งบ้า-คร่าชีวิต August 12th, 2008 No comments
• ลืมวันลืมคืน เผลอแผล็บเดียว วันที่ ๕ เสียแล้ว ลืมวันลืมคืนเสียละเรา เมื่อคืนนอนตี ๓  พยายามแต่งกลอน คั้นมาได้ ๑ บท  แล้วไปต่อไม่ได้ ช่วงนี้อ่านหนังสือแบบลืมดูวัน ลืมตัวไปอีกแล้ว...... กำลังอ่าน เราลิขิต-บนหลุมศพวาสิฎฐี ... August 6th, 2008 One comment
• morte d’été 2e été à Grenoble. Le ciel est bien ensoleillé, l'air est bien ... August 5th, 2008 No comments
• แวะมาบ่น นานเท่าไรแล้วที่เราไม่ได้คุยกัน คงสักพักใหญ่แล้วล่ะ พอๆกับที่ฉันใช้ชีวิตอยู่ในความนิ่งสงบของจิตใจตัวเอง ..... ...... ใช่ว่าไม่มีเรื่องราวใดจะให้บันทึก แต่ฉันเริ่มเรียนรู้่ว่า  การนิ่งเพื่อให้อารมณ์และความคิดสงบตกตะกอนลง ก่อนที่จะราะบายหรือประกาศมันออกไปให้ผู้อื่นได้รัยรู้นั้น.... มันทำให้เรามองเห็นเรื่องราวต่างๆได้ชัดเจนขึ้น  เข้าใจปัญหามากขึ้น และบางครั้งเรื่องที่เราคิดว่าใหญ่  ก็ไม่ได้ใหญ่หรือวุ่นวายอะไรมากอย่างที่เราคิด ....... จริงแล้วนั้นเมื่อสองสามวันก่อนมีเรื่องที่คับข้องใจอยากจะบ่น แต่ก็ไม่ได้ลงมือระบายมันออกมาทันที การได้นิ่งๆ  วางเฉยบ้าง  ทำให้เรารู้สึกร้อนรนต่อความไม่ได้ดังใจของโลกน้อยลง และเข้าใจความหลากหลายและความแตกต่างของความคิดของสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่ามนุษย์มากขึ้น ซ้ำยังได้บอกกับตัวเองด้วยว่า "ความคิดของเจ้า  ไม่ใช่บรรทัดฐานตัดสินถูกผิด ดีเลว เพราะเจ้าเองก็ไม่ใช่ใคร...และความคิดของเจ้าย่อมไม่ใช่ความถูกต้องสัมบูรณ์อันเป็นคำตอบสุดท้าย" ...... ..... เรื่องราวมันไม่ได้มาจากไหนหรอก ก็แค่เรื่องความต่างของทัศนคติ มันเป็นสามัญธรรมดาเีรื่องเท่านั้นเอง เป็นเรื่องส่วนบุคคลของปัจเจก  ว่าจะให้น้ำหนักกับสิ่งใดในโลกอันเป็นมายานี้ต่างหาก และเรื่องมันก็ไม่ได้หนีไปไหน นอกจากสมดุลของความสสุขระหว่างความสุขส่วนตัวและความสุขส่วนรวมเท่านั้นเอง ...... ..... ไอ้ที่ร้อนรน  ... August 3rd, 2008 No comments